Przyzwyczajeni do świata wykreowanego w reklamach, gdzie niemal wszyscy są piękni i młodzi - a przynajmniej szczęśliwi - często nie chcemy pamiętać, że w życiu są takie chwile, w których szczęście i radość zostają przyćmione łzami i bólem. W najbardziej dotkliwy sposób dotyczy to sytuacji, w których zmuszeni jesteśmy rozstać się z Bliską Osobą, którą zabiera śmierć.

Poszukując na cmentarzu miejsca spoczynku dawno zmarłych krewnych czy przyjaciół można przeżyć ogromne zaskoczenie, gdy zamiast tabliczki ze znajomym nazwiskiem ujrzymy grób zupełnie obcej osoby. Co stało się z poprzednim grobem? Czy to legalne? Jak uniknąć takiej sytuacji w przyszłości?

Trudno spotkać kogoś, kto bez pewnego drżenia serca myśli o swojej własnej śmierci i o tym, co będzie potem. Odsuwa się takie refleksje na bliżej nieokreśloną przyszłość zakładając, że jakoś to się ułoży. Ostatecznie zaś, że to, co stanie się po naszej śmierci, nie będzie już naszym zmartwieniem... To myślenie jest, owszem, dość realistyczne, ale i w pewien sposób egoistyczne. Bowiem osoby, na barkach których spocznie obowiązek organizacji naszego pogrzebu, będą musiały zmierzyć się z pytaniem: pochówek tradycyjny czy kremacja?